Hasan Yıldız kimdir? Bize biraz kendinizden bahseder misiniz?
1974 senesinde Erzurumlu mütevazı bir ailenin dördüncü çocuğu olarak Ankara'da dünyaya geldim. Eğitimime devam ederken aynı zamanda da küçük yaşta çalışmaya başladım. Çocukluk yıllarında okula giderken aynı zamanda ayakkabı boyacılığı, su ve simit satarak aile bütçesine katkıda bulundum. Bununla yetinmeyip ilk mesleğim olan daktilo tamirciliğini icra ederken, 1992 yılında Ankara Yenimahalle Yahyalar Mahallesi'ndeki ev adresim ile vergiye mükellef oldum ve ilk işimi kurdum. 1999-2002 yılları arasında Erzurum Atatürk Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Matematik bölümünde kantin işletmeciliği yaptım. Kantin için sabah 6'da kalkıp işe koyuluyordum. Sonrasında ikinci öğretim için hazırlık yapıp gece yarısına kadar hiç durmadan çalışıyordum.
O zorlu yıllardan bugüne çok çalışarak, çok çabalayarak geldim. Bugün iş ortağım kardeşim Eyüp Yıldız ile 2003'de beraber kurduğumuz, ağabeyimiz Süleyman Yıldız ile daha da güçlü hale getirdiğimiz hem ulusal hem de uluslararası platformlarda Türkiye'nin en başarılı organizasyon firmalarından biri olan Yıldızlar Tanıtım Organizasyon AŞ'nin yönetim kurulu başkanıyım. Aynı zamanda yine kardeşim Eyüp Yıldız ile birlikte Ankara'nın dünyaya açılan kapısı, Türkiye'nin en büyük fuar ve kongre merkezi ATO Congresium'un da işletmesini yapmaktayız.
Şuan kendi sektörümüzde çeşitliliği artırarak merkezimiz Ankara olmak üzere İstanbul'da da faaliyet gösteriyoruz. Organizasyon, medya, ajans hizmetleri, catering ve daha çok sayıda alanda ulusal ve uluslararası sayısız projeyi hayata geçirmek adına grup şirketimiz Yıldızlar Çınar Grup olarak yolumuza devam etmekteyiz.
Şuan bulunduğumuz nokta; azimle, inançla, çok ama çok çalışmakla ilmek ilmek işlenen bir başarı hikayesidir. Temiz niyetle, vicdanla, var olanı paylaşmak, paylaşırken bereketle çoğalmanın özüdür.
Yoğun iş temponuzun içinde aile hayatınız sizin için ne ifade ediyor?
Aile benim için bir denge değil, bir merkez. Öyle bir anne babanın evlatlarıyız ki bizlere sadece varlıkta değil yoklukta da şükretmeyi, sabretmeyi ve her şeye rağmen mutlu olmayı öğrettiler. Her zaman birbirimize sarılmamızı ve en zor zamanlarda en büyük destekçinin yine aile olduğunu bizlere anlattılar.
Annemiz her zaman baş tacımız, babamız her zaman en doğru yol göstericimiz oldu. Bu vesileyle hem anneme hem de babama bizi hayata tutunmayı öğrettikleri için yürekten Allah'tan rahmet diliyorum. Biz onların sayesinde birbirine bağlı ve birbirini için yaşayan bir aile olduk.
Hayatımdaki bütün motivasyonum, bütün mücadelemin temelinde evim var. Eşim Seymanur Yıldız sadece hayat arkadaşım değil, en büyük destekçim, yol arkadaşım ve en güçlü yanım. Birlikte büyüdük, birlikte sabrettik, birlikte hayal kurduk. Onun varlığı bana huzur veriyor.
Hayatta ne başarı elde edersem edeyim, arkamda onun duasını ve desteğini bilmek beni için her şeyden kıymetli. Eşimle yıllar sonra bir kızımız oldu. Onu beklemek, sabretmek, umut etmek... Hepsi bizim için ayrı bir imtihandı ama aynı zamanda çok özel bir yolculuktu. Kızımızın adı Alya Beyza. Şu an 1 yaşında.
Bebekli hayat elbette zor; uykusuz geceler, değişen düzen, bitmeyen bir sorumluluk... Ama şunu çok net söyleyebilirim ki, dünyanın en güzel duygusu. Eve girdiğimde Alya Beyza'nın gülüşünü görmek bütün yorgunluğumu siliyor. Küçücük bir elin parmağınızı tutması, insanın kalbine bambaşka bir anlam yüklüyor. Babalık bana sadece sevgiyi değil, daha derin bir merhamet ve daha büyük bir sorumluluk bilinci kazandırdı. Artık attığım her adımda "kızıma nasıl bir dünya bırakıyorum?" diye düşünüyorum. Aile benim için güç, huzur ve en büyük motivasyon kaynağı. Ve biliyorum ki hayatın en büyük başarısı, sevgi dolu bir yuva kurabilmek.
Aileniz size hangi değerleri aşıladı?
Altı çocuklu, mütevazı bir ailenin içinde büyümek insana hayata erken yaşta olgun bir yerden bakmayı öğretiyor. Bizim evimizde lüks yoktu ama sevgi vardı; imkân azdı ama dayanışma çoktu. Paylaşmayı bilirdik. Çünkü mesele karın doyurmak değil, gönül doyurmaktı. Annem bize sabrı, merhameti ve dimdik durmayı öğretti. "İnsanlık en büyük mirastır" derdi hep. Babam ise alın terinin kutsallığını... Çalışmadan, emek vermeden gelen hiçbir şeyin annemin ve babamın gözünde kıymeti olmazdı. Annem hata yaparsak kızardı belki ama asla karakterimizden taviz vermemize izin vermezdi. Altı kardeş olmak rekabetten çok sorumluluk demekti. Küçüğün başını okşamak, büyüğe saygı göstermek, düştüğünde el uzatmaktı. Birimiz yorulursa diğerimiz yükü omuzlardı. O evde öğrendiğim en büyük değer şuydu: Güçlü olmak tek başına ayakta kalmak değil, birlikte ayakta kalabilmektir. Bugün hayatta ne başardıysam, temelinde o evin disiplini, sevgisi ve vefası var. Mütevazı kalmayı, şükretmeyi ve hangi noktaya gelirsem geleyim köklerimi unutmamayı ailemden öğrendim.
Yapımcı, yönetmen ve iş insanı kimliğinizle uzun yıllardır önemli projelere imza atıyorsunuz. Bu üretim yolculuğunuzu nasıl tanımlarsınız?
Ben üretmeyi bir meslekten öte bir sorumluluk olarak görüyorum. Yapımcılık, yönetmenlik ve iş insanlığı benim için ayrı unvanlar değil; aynı vizyonun farklı alanlardaki yansımaları. Merkezinde ise her zaman insan var.
TRT 1 ekranlarında yayınlanan Gez Göz Arpacık programıyla kültürü ve insan hikâyelerini görünür kılmayı amaçladık. 2010 yılında TRT Haber'de yayınlanan ve yılın en iyi programı ödülünü alan Şehir ve Üniversite ile ülkemizdeki üniversiteleri dolaşarak şehir-üniversite iş birliğini ele aldık. Gençlerin kendini değerli hissetmesi benim için en büyük kazanımdı. Aynı kanalda Kariyer ve İş Rehberi, Yeni Eğilimler, Turizm, Aile Hekimi, Siyaset Sözlüğü ve Vakfihane gibi programlarla farklı alanlarda bilinç üretmeye çalıştık.
TRT Avaz'da Balkanlar'dan Orta Asya'ya uzanan geniş bir coğrafyayı İpekten Kervan, Altın Eserler, Sır-ı Anadolu, Sultanların İzinde ve 2010'un en iyi belgesel programı seçilen Bir Kent Hikâyesi ile kültürel hafızaya katkı sunduk. TRT Belgesel'de Diplomatik Fay Hatları ile uluslararası krizleri analiz ederken, drama türündeki Devlet-i Aliyye ile tarihsel bir perspektif ortaya koyduk.
TRT Okul'da yayınlanan Kripteks yarışması ise gençleri bilgi ve strateji ekseninde ekrana taşımıştı.
2022'de TEDx Hacettepe Üniversitesi sahnesinde konuşurken ise üretimin başka bir boyutundaydım. Konuşmamın odağında varoluş amacı ve bilinçli seçimler vardı. İnsan kendi hikâyesinin sorumluluğunu aldığında gerçek anlamda dönüşüm başlar. Bugün hâlâ aynı noktadayım: Henüz her şeyin başındayız. Daha aşılacak çok yol var. Çünkü üretim durursa gelişim de durur.
Büyük ekipleri yönetmenin sırrı nedir?
Büyük ekipleri yönetmenin bir sırrı ve bir sorumluluğu olduğuna inanıyorum. Çünkü ekip yönetmek, insan yönetmek demektir. İnsan da önce anlaşılmak ister. Ben kalabalıkları değil, karakterleri yönetmeye çalışırım. Herkesin güçlü olduğu bir alan vardır; önemli olan o potansiyeli görüp doğru yerde değerlendirebilmek. Güven vermeden sadakat bekleyemezsiniz. Adil olmadan saygı göremezsiniz. Bence büyük ekipleri ayakta tutan üç temel şey var: net bir vizyon, açık iletişim ve disiplin. İnsanlar nereye yürüdüklerini bilirse, zor yollardan şikâyet etmezler. Ama lider kararsızsa, ekip dağılır. Bu yüzden lider önce kendi içinde net olmalı. Bir de şunu unutmamak gerekir: Lider en önde yürüyen değil, gerektiğinde en arkada durup ekibini yönlendiren kişidir. Başarı paylaşıldığında büyür, sorumluluk ise önce liderin omuzlarına yüklenir. İş hayatına bakış açımız hep sen ben değil biz ruhuyla ilerlemek üzerine oldu. Ben hep buna inandım.
İş arkadaşlarınızı hangi kriterlere göre seçiyorsunuz?
Öncelikle kişinin hangi departmanda görevlendirileceği çok önemli. Her çalışanın kendi alanında mutlaka bir dünya görüşü olmalı. Çünkü her departmanın kendi içinde öncelikleri farklıdır. Mesela bir satış danışmanı istihdam edecekseniz önceliğiniz kişinin sabırlı olmasıdır. Bir güvenlik görevlisinde öncelik dikkattir. Bir ofis çalışanı öncelikle mükemmeliyetçi olmalıdır. Veya bir makine mühendisi teknik derinlik algısı yüksek olmalıdır. Bunlarla birlikte tecrübe, işe hâkimiyet veya pek çok detay var. İşe alım büyük önem arz eden bir olay. Özetlemek biraz zor açıkçası.
Marka adınızın bir hikâyesi var mı?
Biz bir aile şirketiyiz. Soy ismimizden ilham aldık tabii ki. Ancak bu sadece hoş bir tesadüf değil. Aynı zamanda sektörümüzde bir "Yıldız" olma ilkesiyle yürüdük hep. Tek, en iyi ve her zaman herkese beğenilen. Yakın zamanda kurduğumuz organizasyon, medya, ajans hizmetleri ve catering alanlarını kapsayan firmalarımızı tek çatı altında toplayarak artık Yıldızlar Çınar Grup ismini aldık. Söylediğim gibi her zaman daha iyisini isteyen bir yönetim anlayışımız var. Sağlam ve emin adımlarla ilerlemenin haklı gururunu yaşıyoruz.
Kariyer Sohbetleri konferansınız hakkında biraz detay verebilir misiniz?
Biz şirket olarak her zaman genç nesli destekleme, onlara yeni heyecanlar katmak ve başarılarıyla gurur duymak için yanlarında olma politikası ile ilerliyoruz. Adına "Kariyer Sohbetleri" dediğimiz bir sosyal sorumluluk projemiz var ve ben bu proje bağlamında üniversiteli gençlerimizle bir araya geliyor, onlara iş hayatı ve medya alanındaki tecrübelerimi aktarmaya çalışıyorum. Malumunuz bilgi evrendeki en pahalı ürün ve kolay elde edilmiyor ancak bir o kadar da önemli olan şey tecrübe. Gençlerimiz o yaşlarda bilgiyi öğrenim gördükleri güzide üniversitelerimizde ediniyor ve her gün üzerine yenilerini ekleyebiliyorlar fakat tecrübe ancak yaşanarak öğreniliyor ve maliyeti yıllar oluyor. Bu anlamda ben yaşadıklarımı, onların yaşayabilecekleri şekilde nefesim yettiğince anlatmaya çalışıyorum. Bu ülkenin yetiştirdiği bir genç iş adamı olarak üzerimde sorumluluk hissettiğim bu cennet ülkenin gençlerine bir şeyler katmak arzusu ile onlarca üniversitenin davetlisi olarak katıldığım "Gelecek Henüz Avuçlarınızda: Kariyer Sohbetleri" ile hayata onların gözlerinden bakma fırsatı buluyor hem de iş ve medya alanındaki tecrübelerimi aktarıyorum.
Bu vesile ile buradan yeni bir projemin müjdesini vermiş olayım. Çok yakında tüm dünyada ses getirecek yeni bir projem daha var. Çok az kaldı; yakında tüm dünya ile buluşacağız. Hem dijital dünyada hem de yayıncılık alanında küresel bir motivasyon hareketi başlatmayı hedefliyorum.
"Gelecek Henüz Avuçlarınızda" kitabınız ile üniversiteli öğrenciler arasında kurduğunuz bağda sizi bu yolculuğa iten duygu neydi?
Ben gençlere gerçekten çok inanıyorum. Sadece potansiyellerine değil, karakterlerine, cesaretlerine ve dünyayı değiştirme güçlerine inanıyorum. Üniversite sıralarında oturan bir gencin gözlerinde bazen umudu, bazen kaygıyı, bazen de "Beni anlayan biri var mı?" sorusunu görüyorum. İşte o yüzden onlarla göz göze gelmek ve onlara cesaret vermek için gidiyorum.
"Gelecek Henüz Avuçlarınızda" kitabını yazarken tek bir niyetim vardı: Gençlerin kariyer yolculuğunda yalnız olmadıklarını hissettirmek. Çünkü kariyer dediğimiz şey sadece bir meslek seçimi değil; bir kimlik inşasıdır. O süreçte insan en çok rehbere ihtiyaç duyar. Ben o rehberlik ışığını bir nebze olsun tutabilmek için yazdım o kitabı. Kitabımı da tamamen gönüllülük esasıyla gençlere hediye ediyorum. Çünkü bilginin ticaret nesnesi olmadan da değer ürettiğine inanıyorum. Eğer bir genç o sayfalarda kendine dair bir cümle bulup "Ben yapabilirim" diyorsa, benim için en büyük kazanç budur.
Üniversitelere gönüllü gitmem de aynı sebepten... Orada yanlarında olduğumu göstermeye gidiyorum. Ben gençlere her zaman inandım ve hep yanlarında olmaya da devam edeceğim. Çünkü yarının liderleri, bilim insanları, girişimcileri bugün o sıralarda oturuyor. Ve ben onların yürüdüğü yolda bir iz bırakabilirsem, kendimi görevimi yapmış sayarım.
Küresel bir motivasyon hareketi başlatmayı planlıyorum dediniz. Bu proje hakkında biraz detay verir misiniz?
Üzerinde çok çalıştığım, her bir adımını ince ince planladığım bu projenin ismi Yıldız Talks. Yıldız Talks'a aslında bir proje demek pek yeterli değil, çünkü bu iş bir sorumluluk hissinin sonucu. Uzun yıllardır şunu gözlemliyorum: İnsanlar bilgiye çok hızlı ulaşıyor ama doğru rehberliğe, tarafsız ve insana dokunan bir sese ulaşmakta zorlanıyor. Motivasyon kavramı da çoğu zaman yüzeysel kalıyor. Oysa gerçek motivasyon; alkış değil, farkındalık üretir.
Bu projeyi başlatırken amacım şuydu: Dili, dini, kültürü ne olursa olsun insanın ortak paydasına dokunmak. Çünkü kariyer dediğimiz şey sadece başarı grafiği değildir; karakter yolculuğudur. Yıldız Talks ile sosyal medyada kısa ama derin mesajlar paylaşacağız. İnsanlara umut satmak değil, yön göstermek istiyoruz.
İkinci kitabım Yıldız Talks da bu hareketin yazılı temeli olacak. Şu anda editoryal süreçte ve her satırında şunu sorguluyorum: Bu cümle dünyada bir insanın hayatında karşılık bulur mu? Çünkü benim için motivasyon, geçici bir heyecan değil; sürdürülebilir bir bilinçtir.
Hedefimiz büyük; dünyada doğruyu savunan, tarafsız kalabilen ve insanı merkeze alan bir motivasyon ve kariyer hareketi başlatmak. Eğer bir kişi bile kendi potansiyelini fark edip harekete geçerse, bu proje amacına ulaşmış demektir. Gelecek konuşarak değil, bilinç inşa ederek şekillenir. Yıldız Talks da tam olarak bunun için var.
Gençlerin geleceklerini inşa ederken izledikleri yolu bir uzman görüşüyle nasıl yorumlarsınız?
Aslında daha çocukluğumuzdan itibaren çevresel gerekliliklerle hayatımıza yön vermeye başlıyoruz. Mesleklerimizi istediklerimizden çok toplumca değer verilen ya da gelecek garantisi (!) adı verilen bir olguya göre belirliyoruz. Birçoğumuz istemediğimiz bir işi yapıyoruz ve iş süresinin; yemek, içmek ve uyumak dışında bıraktığında insan hayatındaki ağırlığı düşünüldüğünde aslında istemediğimiz bir hayatı yaşıyoruz.
Sonra kendi zihnimizin kıvrımlı basamakları arasında oturup, alıp başımızı iki avucumuzun arasına neden mutsuzuz diye soruyoruz. Daha çok bilgi için, daha fazla vakit harcıyor ama aslında Albert Einstein'ın "Hayal kurmak bilgiden önemlidir." dediğini bilmiyoruz.
Ne kadar doğru bir söz aslında; her insanın yapabilecekleri kapasitesi ile orantılıdır. Kapasitemiz ile ne büyüklükte işler başarabileceğimizin sınırını da hayallerimiz belirler. Aynı kapasite, imkân ve zekâya sahip kişilerin birbirinden çok farklı işler başarabilmelerini; çevre şartları, fırsatlar ile açıklayamayız. Aradaki fark hayallerimizin büyüklüğü aynı eder.
William Russell'ın "Büyük işler, büyük hayaller kurma özelliği olan insanlarca başarılmıştır." derken aslında hiç de haksız değildir. Üstelik hayallerin iş hayatında kullanılması için mantıklı bir gerekçeniz daha vardır. Eğitim, sermaye, toprak, iş gücü hep maddi karşılığı olan kaynaklardır. Yani sahip olmanız için para ödemeniz gerekir; hayaller ise tamamen ücretsizdir. En güzeli de bahsettiğim gibi bunu onların gözlerinden yine onların gözlerine bakarak anlatıyorum.
Sizce öğrenciler üniversite yıllarında mutlaka ne yapmalı?
Önce üretmeli. Her güne bir şey daha katmalılar. Sadece derslere girip çıkmakla yetinmemeli; küçük projeler üretmeli, denemeler yapmalı, elini taşın altına koymalılar. Bu yıllar hata yapmanın serbest olduğu nadir dönemler ve bu fırsat iyi değerlendirilmeli.
İkinci olarak, kendilerini tek bir alanla sınırlamamalılar. Okudukları bölüm önemli ama tek kimlikleri olmamalı. Merak ettikleri her şeye temas etsinler, farklı disiplinleri tanısınlar. Çünkü insan neyi istemediğini de deneyerek öğreniyor.
Üçüncü ve çok kritik bir nokta: Çevre. İnsanlarla temas kurmak, soru sormak, dinlemek ve paylaşmak. Üniversite sadece bilgi değil, bağ kurma yeridir. Kurulan her bağ, ileride hiç beklemedikleri kapılar açabilir.
Son olarak da şunu söylemek isterim: Kendilerine inansınlar ve cesur olsunlar. Beklemek yerine hareket etsinler. Yürümekle yetinmesinler, koşmaya cesaret etsinler. Çünkü bu yıllar hızlanma zamanı. Ne kadar çok dener, ne kadar çok ister ve ne kadar çok üretirlerse, mezuniyet sonrası hayata o kadar güçlü başlarlar.
CV dışında, mezuniyet sonrası hayatta fark yaratan şey sizce nedir?
Gençler mezun olmadan mutlaka heybesini doldurmalı. İş arayan değil, aranan insan olmalı.
CV elbette önemli ama mezuniyet sonrası hayatta asıl farkı oluşturan şey, insanın kendini nasıl ifade ettiği ve nasıl bir temas kurduğu. Ben her zaman şuna inandım: CV kâğıt üzerinde okunur ama insan yüz yüze anlaşılır. O yüzden CV'yi dijitalden göndermek yerine, göz teması kurarak, kendini anlatarak teslim etmenin çok daha etkili olduğuna inanıyorum.
Mezuniyet sonrası fark oluşturan şey; cesaret, iletişim ve duruştur. Kapıyı çalabilmek, "Ben buradayım." diyebilmek ve karşısındaki insana enerjini geçirebilmek... İnsanlar çoğu zaman yetenekten önce niyeti ve isteği hisseder.
Gençlere şunu söylemek isterim: Kendinizi sadece bir belgeyle tanımlamayın. Karşınızdaki insana ne katabileceğinizi anlatın, sorumluluk almaktan korkmayın ve temas kurmaktan kaçmayın. Çünkü bu hayatta birçok kapıyı CV değil, kurduğunuz bağlar ve bıraktığınız iz açıyor.
Bulunduğunuz konuma nasıl geldiniz?
Güçlü aile bağlarıyla, disiplinden hiç şaşmadan ve çok çalışarak, her güne değer katarak ilerledik. İnanın çok çalıştık, çok emek verdik. Ama yalnız başımıza değil. Bu başarının temelinde çok sayıda emekçi ekip arkadaşımız var. Hep birlikte bugünkü güçlü duruşumuzu inşa ettik.
Her zaman "daha iyisi vardır" ilkesiyle hiçbir zaman yetinmedik. Hep daha iyiye, daha güzele erişme aşkıyla durmadan çalıştık ve geliştik. Her zaman iş dünyasındaki gelişmeleri ve teknolojiyi yakından takip ettik. İşimizle alakalı her yeniliği bünyemize kattık. Böylelikle her gün daha da gelişen bir şirket olduk. Çok şükür ki bunun karşılığını da aldık.
Şu anda da hayalinizdeki mesleği mi yapıyorsunuz?
Evet. Hayallerine ulaşan, hayallerini yaşayan şanslı biriyim. Ama az önce de dediğim gibi bunun için çok emek verdim ve çok çalıştım. Konferanslarımda da gençlere bunu söylüyorum. Hayallerinizin peşinden gidin. Çünkü hayaller sınırsızdır, sınırlarınızı aşın. En çok kendinize inanın. Bunun sırrı bu.
Referanslarınıza baktık, oldukça kapsamlı ve köklü şirketler olduğunu gördük. Bunları neye göre seçiyorsunuz?
Başarı başarıyı doğuruyor. Yaptığımız güzel ve kaliteli işler bize yeni kapılar açıyor. Tüm kontaklarımız bu şekilde kuruldu. Hem kamuda hem özel sektörde, ulusal ve uluslararası firmalarla yıllardır beraber yol yürüyoruz. Kaliteden, disiplinden ve özveriden vazgeçilmediği sürece güçlü yol arkadaşlıkları baki kalacaktır.
Başarısızlık olarak gördüğünüz ama sonradan size katkı sağladığını fark ettiğiniz bir deneyim oldu mu?
34 yıllık iş deneyimimde anladım ki bazen kaybettiklerimiz aslında çok büyük kazanımlarımızdır. Hayatta kötü deneyimler elbette oldu. O an insan sadece sonuca odaklanıyor ve istediği karşılığı alamadığında bunu kişisel bir kişisel bir kayıp gibi hissedebiliyor. Ama zaman geçtikçe şunu anladım; başarısızlık çoğu zaman yolun yanlış olduğu anlamına gelmiyor, sadece öğrenmenin henüz tamamlanmadığını gösteriyor. Beklediğim gibi ilerlemeyen her iş bana eksiklerimi görmeyi, daha çok çalışmayı ve anlatmak istediğim şeyi sadeleştirmeyi öğretti. O süreçler olmasaydı bugün aldığım birçok karar bu kadar net olmazdı.
Gençlere buradan şunu söylemek isterim; bir iş istediğiniz gibi gitmediğinde hemen kendinizi sorgulayıp vazgeçmeyin. O deneyimi anlamaya çalışın, size ne öğrettiğini görün. Çünkü bu meslekte asıl fark oluşturan şey, hatadan kaçmak değil, hatayı doğru okumayı öğrenmek.
Zamanla şunu fark ediyorsunuz: "Başarısızlık" dediğiniz şey, aslında sizi bir sonraki adım için hazırlayan en güçlü öğretmenlerden biri.
Gelecek için kendinizle ilgili bir hedefinizi bizimle paylaşır mısınız?
Gelecek için kendimle ilgili en büyük hedefim, yaptığım işlerin sadece bugünde kalmaması. Daha çok gencin hayatına dokunmak, onlara cesaret verecek bir iz bırakmak istiyorum. Yıllar sonra önemli yerlere gelen bir gencin, zor bir karar anında "Bunu bir zamanlar Hasan abi söylemişti." diye hatırlaması benim için gerçek başarıdır.
Ben gençlere seslenmeye, onlarla beraber yürümeye, üretmeye devam edeceğim ama bununla yetinmeyeceğim. Deneyimi paylaşmayı, yolu görünür kılmayı, "Yalnız değilsin." demeyi de bir sorumluluk olarak görüyorum. Çünkü bu yol tek başına yürünmek zorunda değil.
Eğer söylediklerim bir gencin kalbine cesaret bırakıyorsa, yolunu biraz olsun aydınlatıyorsa, risk almaktan vazgeçmesini engelliyorsa; işte o zaman hedefime ulaşmış olurum. Benim geleceğe dair hayalim tam olarak bu.
Buradan şunu da söylemek isterim ki dünyada nesillerimizin barış içinde kardeşçe, saygı ve sevgi içerisinde yaşaması; şiddetin olmadığı bir dünya için her gün daha da çalıştığı bir yaşam için gençlerle durmadan çalışmaya ve üretmeye devam edeceğiz.
Toplumsal konularda da net bir duruş sergiliyorsunuz. Şiddet, savaş ve insan hakları konusunda mesajınız nedir?
Ben kadına, çocuğa, hayvana; kısaca nefes alan her canlıya yönelik her türlü şiddetin karşısındayım. Çünkü güç, zarar verme kapasitesi değil; koruma sorumluluğudur. Şiddetin olduğu yerde adalet zedelenir, merhamet susar. Oysa bir toplumun gerçek gelişmişliği teknolojisiyle değil, vicdanıyla ölçülür. Bir çocuğun korktuğu, bir kadının endişeyle yürüdüğü, bir hayvanın acı çektiği bir dünyada başarıdan söz edemeyiz.
Dünyadaki savaşların son bulmasını, masum insanların zarar görmediği bir düzenin kurulmasını istiyorum. Soykırımların, zulmün ve insan onurunu zedeleyen her türlü eylemin karşısındayım. Çünkü insanlık ortak bir değerdir; coğrafyaya göre değişmez.
Üniversitelerde de gençlerle bir araya geldiğimde bu konuyu özellikle dile getiriyorum. Sadece kariyer konuşmuyoruz; vicdanı da konuşuyoruz. Gittiğim üniversitelerde gençlerle hep birlikte, tek bir ağızdan, barışı ve merhameti savunuyoruz ve tüm dünyaya sesleniyoruz.
Ben özellikle vicdanlı ve merhametli bu gençlerin sesinin dünyaya umut olduğuna inanıyorum. Benim için başarı, sadece zirveye çıkmak değil; çıktığın yerde insan kalabilmektir. Ve inanıyorum ki, bir gün dünyayı tamamen değiştirecek olan şey gençlerin ve onların sarsılmaz cesareti olacaktır.
Bu sektöre girmek isteyen gençlere ne tavsiye verirsiniz?
Gençlik dediğiniz dönem sadece kıyısında bağdaş kurup oturarak üzerinde yorum yapabileceğiniz bir dönem değil bence. Onu anlamak, yorumlamak için ancak tek bir yerden bakabilirsiniz; önce kendi içinizden, sonra kıyasla onların gözlerinden.
İşte uzun yıllardır yaptığım programlarda, katıldığım seminerlerde onların gözlerinden bakma fırsatı buluyorum. Gençler; toplumun temeli ve geleceğin teminatı ise; iddiaları, rüyaları ve idealleri olmalı. Kendi benliğinden kopmayan, değerleri ile barışık ve fikir üretme kaygısını her zaman üzerinde taşıyan bir gençlik, geleceğin dünyasında başrolde yer alma kaygısında olan Türkiye'nin yarınları için de umut taşımaktadır.
Ben gençlere sonsuz güveniyorum.

